دستورات محدود کننده خشونت خانگی

لطفاً حالت خود را در منوی کشویی بالا انتخاب کنید تا در مورد قوانین سفارش محدود در ایالت خود بخوانید. همچنین ، در صفحه فیلم های ما ، می توانید فیلم های مختصر در مورد سفارشات محافظت را تماشا کنید. برای خواندن در مورد تفاوت بین دستور محدودیت مدنی و دستور بازدارندگی جنایی ، به بررسی اجمالی مدنی در مقابل حقوق جزا در بخش اصول اولیه سیستم دادگاه بروید. در زیر ، اطلاعات کلی در مورد محدود کردن سفارشات و نقض سفارشات محدود کننده پیدا خواهید کرد.

اطلاعات اساسی در مورد محدود کردن سفارشات

به طور کلی ، قوانین دستور محدود کننده خشونت خانگی تعیین می کند:

• چه کسی می تواند برای سفارش ثبت شود.
• چه حفاظت یا تسکین شخص می تواند از چنین نظمی دریافت کند. وت
• چگونه سفارش اجرا می شود.

در حالی که اختلافاتی از ایالت به ایالت دیگر وجود دارد ، کلیه اساسنامه حفاظت به قاضی اجازه می دهد تا یک یا چند مورد از مقررات زیر را سفارش دهد:

1. متوقف کردن سوءاستفاده - به متجاوز دستور دهید که از صدمه دیدن یا تهدید شما جلوگیری کند.
2. دور بمانید - اکثر سفارشات ایالت ها می توانند به متجاوز دستور دهند که از شما ، خانه ، محل کار یا مدرسه خود دور بماند.
3. بدون تماس - برای ممنوعیت همه تماس ها ، چه از طریق تلفن ، پیام های متنی ، یادداشت ها ، نامه ها ، فکس ، ایمیل ، از طریق شخص ثالث یا تحویل گل یا هدایا.
4. پشتیبانی - به متجاوز دستور دهید تا به شما حمایت موقت از کودک بپردازد یا به پرداخت وام مسکن در خانه ای که متعلق به هر دوی شما است ، پرداخت کند.
5. استفاده منحصر به فرد - برای اعطای تنها استفاده از خانه یا ماشین متعلق به هر دو شما.
6. بازپرداخت - به عنوان مثال برای پرداخت هزینه های پزشکی یا خسارت املاک ناشی از متجاوز ، به شما پرداخت می کند.
7. از سلاح گرم خودداری کنید - برخی از دادگاه ها ممکن است بتوانند به متجاوز دستور دهند تا هرگونه اسلحه ، اسلحه و مهمات را در اختیار داشته باشد.
8. درمان - برای حضور در یک برنامه درمانی Batterers ، برای آزمایش های منظم مواد مخدر ، یا مشاوره در مورد مصرف الکل یا مصرف مواد مخدر را شروع می کند.
9. حضانت ، ویزیت و حمایت از کودکان - بسیاری از حوزه های قضایی همچنین به دادگاه اجازه می دهند تا در مورد مراقبت و ایمنی فرزندان خود به عنوان بخشی از دستور محدود کننده شما تصمیم گیری کند. دادگاه ها می توانند به متجاوز دستور دهند که از آن دوری کند و با پزشکان فرزندان ، مراقبت های روزانه ، مدرسه یا کار بعد از مدرسه ارتباط برقرار کند و بسیاری از دادگاه ها می توانند تصمیمات حضانت/بازدید موقت را اتخاذ کنند. برخی حتی می توانند سفارشات پشتیبانی از کودک را در دستور محدودیت صادر کنند. شما همچنین می توانید از دادگاه بخواهید که به بازدید از نظارت بر مراجعه شده ، یا ترتیب ایمن برای انتقال کودکان به عقب و جلو بین شما و متجاوز را مشخص کند.

هنگامی که یک فرد متجاوز دستور محدود کننده را نقض می کند

هنگامی که متجاوز کاری را انجام می دهد که دادگاه به او دستور داده است که انجام ندهد ، یا نتواند کاری را انجام دهد که دادگاه به او دستور داده است که انجام دهد ، ممکن است این دستور را نقض کرده باشد. در اکثر ایالت ها ، قربانی می تواند از پلیس یا دادگاه یا هر دو بسته به تخلف بخواهد که دستور را اجرا کند.

هنگامی که یک قربانی با پلیس تماس می گیرد تا گزارش نقض دستور محدودیت را گزارش دهد ، معمولاً پلیس به قربانی گوش می دهد و به هرگونه مدرکی نگاه می کند. اگر احساس کنند این دستور نقض شده است ، پلیس ممکن است متجاوز را دستگیر کند یا آنها می توانند اقدامات دیگری انجام دهند. پلیس به طور کلی می تواند اقامت ، بدون تماس ، متوقف کردن سوء استفاده ، استفاده انحصاری و احتمالاً مقررات حضانت را اجرا کند - مواردی که نیاز به پاسخ فوری دارند. اگر هنگام وقوع تخلف قادر به تماس با آنها نیستید ، اگر به زودی با آنها تماس بگیرید ، باید گزارشی را تهیه کنند. در برخی موارد ، ممکن است منجر به جرم و مجازات جنایی یا جرم جنایی شود. در کشورهایی که اجازه می دهند ، این نوع تخلفات نیز بعداً توسط دادگاه مدنی مورد توجه قرار می گیرد ، و اغلب ایده خوبی است که آنها را به توجه دادگاه جلب کنیم.

سایر تخلفات به راحتی توسط پلیس اعمال نمی شود ، مانند عدم پرداخت پشتیبانی یا حضور در برنامه های درمانی - این موارد بهتر توسط دادگاه اجرا می شوند. اگر "دادخواست تحقیر" را در دادگاه صادر کرده اید که این دستور را صادر کرده است ، توضیح می دهد که چگونه متجاوز این دستور را نقض کرده است ، دادگاه جلسه دادرسی را برای تعیین اینکه آیا واقعیت ها ثابت می کند که متجاوز دستور را نقض کرده است ، برگزار می کند یا خیر. در بعضی جاها ممکن است دادخواست توسط دادستان تشکیل شود. اگر دادگاه متوجه شود تخلف رخ داده است ، قاضی مجازات تعیین می کند. بسته به قوانین صلاحیت شما و ماهیت تخلف ، مجازات ممکن است یافته ای از تحقیر باشد که می تواند منجر به جریمه ، زمان زندان یا هر دو شود. این تخلف همچنین ممکن است دلیلی برای تمدید یا اصلاح دستور به نوعی باشد.

تفاوت بین تحقیر مدنی و تحقیر جنایی

هنگامی که شخصی دستور محافظت را نقض می کند ، ممکن است در تحقیر مدنی یا تحقیر جنایی قرار بگیرد. استانداردهای مختلف و نتایج احتمالی برای هر یک وجود دارد.

تحقیر مدنی وقتی شخص با تحقیر مدنی روبرو می شود ، معمولاً به این معنی است که قاضی حکم دادگاه دیگری را صادر می کند که سعی می کند شخص را از دستور اصلی حمایت کند. اغلب اوقات ، قاضی شامل مجازات ("تحریم") یا سایر مقررات است که شامل حبس نمی شود. به عنوان مثال ، یک قاضی ممکن است مجوز شخص را از بین ببرد ، مقررات حكم حفاظت را تغییر دهد تا آنها محدودتر شوند یا تهدید كنند كه در صورت عدم رعایت دستور ، پرونده را به دادگاه كیفری تشدید كنند. اثبات تحقیر مدنی آسان تر از اثبات تحقیر جنایی است زیرا استاندارد اثبات در پرونده های مدنی معمولاً "برتری شواهد" است که مخالف "فراتر از یک تردید معقول" است. برتری شواهد به این معنی است که قاضی باید فکر کند که بیشتر از این که یک تخلف رخ نداده باشد ، بیشتر است.

در صورتی که شخص با تحقیر جنایی روبرو شود ، در صورتی که قاضی متوجه شود که وی دستور نقض دستور را نقض کرده است ، با تحقیر جنایی روبرو می شود. معمولاً ، برای اینکه قاضی دستور زندان یا زندان را صادر کند ، متجاوز تمام حقوق مربوط به اتهام کیفری مانند حق دادگاه هیئت منصفه را در اختیار دارد. اگر متجاوز با زندان قابل توجهی روبرو شود ، یک وکیل نیز می تواند منصوب شود. همچنین ، استاندارد اثبات تحقیر جنایی "فراتر از یک تردید معقول" است ، به این معنی که یک قاضی یا هیئت منصفه باید فکر کند که بر اساس شواهد ، عملاً مسلم است که متجاوز دستور را نقض کرده است.