تفاوت بین سکه ها و نشانه ها در اشاره به cryptocurrency

با توجه به این تعریف ، یک ارز اساساً نوعی پول پذیرفته شده است که شامل یادداشت ها و سکه ها است که توسط دولت صادر می شود ، که سپس آن را در اقتصاد کشور توزیع می کند.

ارز توزیع شده سپس به واسطه مبادله تبدیل می شود. شخصی که دارای یک ارز مشخص ارز است می تواند آن را برای کالاها و خدمات مبادله کند.

کشورهای مختلف ارزهای مختلفی دارند ، در سایر کشورها ارزش ارز خاصی دارند ، که ارزش آن توسط نیروهای یک بازار (تقاضا و عرضه) تعیین می شود.

رمز رمز

cryptocurrency ، همانطور که از نام آن پیداست ارزهای دیجیتالی است که با استفاده از تکنیک های مختلف رمزنگاری رمزگذاری شده اند (یک اصطلاح فنی برای "ایمن"). رمزنگاری شامل استفاده از تکنیک های مختلف رمزگذاری برای تأیید و ایمن سازی معاملات است.

بیت کوین مشهورترین آنها است که جهان را با طوفان برد. اگرچه بسیاری از ارزهای رمزنگاری شده قبل از بیت کوین وجود داشته است ، اما به دلیل ماهیت توزیع شده و غیرمتمرکز ، یعنی استقلال آن از دولت و تأثیرگذاری از مقامات مرکزی و سازمان ، مشهور شد.

Cryptocurrency ویژگی های منحصر به فردی زیادی دارد ، مانند:

1. هیچ ارزش ذاتی: این بدان معنی است که نمی توان آن را برای هر کالایی مانند طلا مبادله کرد.
2. بدون فرم فیزیکی: این فقط در یک شبکه دیجیتال وجود دارد.
3. شبکه غیرمتمرکز: از نفوذ هر بانک و عرضه آن که توسط یک بانک تصمیم نگرفته است ، عاری است.

چرا عدم تمرکز بیت کوین باعث محبوبیت آن شد؟

عدم تمرکز ، همانطور که در بالا گفته شد ، استقلال از تأثیر هر دولت و یا مقامات مرکزی است. از آنجا که دولت هیچ کنترلی بر بازار رمزنگاری (در اینجا بازار بیت کوین) اعمال نمی کند ، بازرگانان مجبور نیستند از هرگونه قوانین تجاری پیروی کنند و از این رو می توانند از سود فوق العاده ای برخوردار شوند. سود فوق العاده اساساً مبلغی از سود است که بیش از متوسط سود حاصل از هر تجارت است. به طور کلی ، سود فوق العاده در یک انحصار به دست می آید که معامله گر تنها فروشنده در آن بازار خاص است و از دسترسی به یک پایگاه بزرگ مشتری/مصرف کننده برخوردار است.

بیت کوین اولین cryptocurrency غیرمتمرکز را نشان می دهد ، که توسط یک دفترچه عمومی تأمین می شود که کلیه معاملات را به صورت مزمن ، به نام blockchain ثبت و تأیید می کند.

از ماه مه 2018 ، بیش از 1500 ارز رمزنگاری شده از طریق اینترنت وجود دارد که همه آنها به جز یکی از آنها Altcoins است. ارزهای رمزپایه جدیدی را می توان در هر زمان ایجاد کرد. علاوه بر این ، بسیاری از ارزهای رمزنگاری قدیمی وجود دارند که دیگر در بازار نیستند.

کنگره

blockchain اساساً یک دفترچه دیجیتالی است (دفترچه کتابی است که در آن تمام معاملات اقتصادی ثبت می شود ، متشکل از بدهی ها و اعتبار در ستون های جداگانه به همراه تعادل پولی در ابتدا و در پایان کتاب پس از انجام معاملات.) در جایی که تمام معاملات ثبت و تأیید می شوند ، از نظر زمانی/به ترتیب وقوع.

منحصر به فرد ترین و اساسی ترین ویژگی blockchain این است که امکان توزیع داده های دیجیتال را فراهم می کند اما داده های مشابه را نمی توان کپی کرد و باعث می شود blockchain در زمینه های مختلف دیگر به غیر از ارز دیجیتال مفید باشد.

نمودار در ادامه توضیحات پیچیدگی های مربوط به معاملات مربوط به بیت کوین را توضیح می دهد:

1. معامله درخواست می شود ؛
2. معامله سپس از طریق یک سری رایانه ها اجرا می شود که از طریق یک شبکه P2P به هم وصل می شوند (یک شبکه P2P یا یک شبکه همکار به همسالان ایجاد می شود که دو یا چند رایانه به یکدیگر وصل شوند و همان منابع را به اشتراک بگذارند) ، و اعتبار معامله را تأیید می کنند. و وضعیت کاربر
3. یک معامله تأیید شده می تواند موارد زیادی مانند قراردادها ، سوابق و اطلاعات مختلف دیگر را شامل شود.
4. پس از تأیید اعتبار ، تمام معاملات برای تشکیل بلوک جدید از اطلاعات ترکیب می شوند ، که بیشتر به زنجیره موجود بلوک ها وصل می شود.
5. زنجیره ای جدید که تشکیل شده دائمی است و قابل تغییر نیست.
6. پس از گذشت همه این فرایندها ، معامله کامل است.

(توجه: بلوک های مختلف اطلاعات برای تشکیل زنجیره ای از اطلاعات ، از این رو نام blockchain) ترکیب شده اند)

طبقه بندی ارزهای رمزنگاری شده

تمام نشانه ها یا سکه ها به عنوان رمزنگاری در نظر گرفته می شوند ، حتی اگر بیشتر آنها به عنوان ارز یا متوسط مبادله عمل نکنند.

اصطلاح cryptocurrency نادرست است (نام اشتباه یا نادرست ؛ نه آنچه نام آن را نشان می دهد) زیرا ویژگی های ارز را ندارد (بدون ارزش فروشگاه ، نه یک واسطه مبادله).

اما این خصوصیات در درون بیت کوین وجود دارد و از آنجا که بیت کوین مسئول شروع به کار در فضای رمزنگاری بود. تمام سکه های دیگر که پس از بیت کوین تصور می شوند ، به طور کلی به عنوان رمزنگاری در نظر گرفته می شوند.

اساسی ترین طبقه بندی cryptocurrency:

1. سکه های جایگزین cryptocurrency (altcoins)
2. توکن

کرکی

"altcoin" ترکیبی از دو کلمه است: "alt" و "coin" ؛alt نشانگر "جایگزین" و سکه نشانگر (در اصل) ‘cryptocurrency. 'altcoin به سادگی به آن سکه هایی اشاره می کند که جایگزینی برای بیت کوین هستند.

Altcoins اساساً با استفاده از برنامه نویسی اساسی بیت کوین در حالی که تغییراتی در برنامه نویسی ایجاد می کند ، در نتیجه ایجاد یک سکه کاملاً جدید با مجموعه منحصر به فرد ویژگی های خاص خود ایجاد می شود.

altcoins خود را با بیت کوین با طیف وسیعی از تغییرات رویه ای ، از جمله الگوریتم های مختلف اثبات کار ، متفاوت است ، این سیستم یک الگوریتم اطمینان می دهد که هیچ انکار خدمات و سایر سوء استفاده از خدمات وجود ندارد ، ابزارهای مختلفی که توسط کاربران می توانند انرژی خود را فدا کنندبلوک ها و پیشرفت های برنامه برای افزایش ناشناس بودن کاربر.

اولین قابل توجه Altcoin ، Namecoin ، بر اساس کد بیت کوین ساخته شده و از همان الگوریتم کار استفاده شده است - و مانند بیت کوین ، Namecoin محدود به 21 میلیون سکه است. معرفی شده در آوریل 2011 ، Namecoin در درجه اول با استفاده از دامنه های کاربر کمتر از بیت کوین فاصله گرفت و به کاربران این امکان را می دهد تا با استفاده از دامنه های بیت خود ، ثبت و مین را ثبت کنند ، که این امر برای افزایش ناشناس ماندن و مقاومت سانسور بود

نمونه های برجسته فعلی Altcoin شامل Litecoin ، Dogecoin ، Ethereum (2 تا بیت کوین در سرمایه بازار از ماه مه 2018) و Ripple است. با این حال ، Litecoin به عنوان نزدیکترین رقیب به بیت کوین دیده می شود.

توکن

با توجه به تعریف ، یک نشانه نوعی رمزنگاری است که معمولاً در بالای blockchain دیگر صادر می شود. به طور کلی ، در هر مورد استفاده (مورد استفاده یک اصطلاح مهندسی نرم افزار است که توصیف می کند که چگونه کاربر از یک سیستم برای رسیدن به یک هدف استفاده می کند) ، نشانه ها نشان دهنده ابزار یا دارایی یا گاهی اوقات هر دو هستند.

توکن ها می توانند اساساً هر دارایی که قارچ باشند (یک واحد معادل دیگری) و قابل تجارت ، یعنی از کالاها تا امتیازات وفاداری تا حتی سایر ارزهای رمزنگاری شده باشد.

(واقعیت: نشانه ها نمی توانند به طور مستقل وجود داشته باشند ، آنها به زیرساخت های یک سکه نیاز دارند.)

در اصل ، یک توکن یک دارایی ثانویه برای یک برنامه خاص در اکوسیستم blockchain است که دارای ارزش بازار است اما ارز به اندازه بیت کوین یا Litecoin ساده نیست.

ایجاد نشانه ها یک فرآیند بسیار ساده تر است زیرا لازم نیست کدها را از یک پروتکل خاص اصلاح کنید یا یک blockchain را از ابتدا ایجاد کنید. تمام کاری که شما باید انجام دهید این است که یک الگوی استاندارد را روی blockchain - مانند روی سکوی اتریوم یا موج - دنبال کنید که به شما امکان می دهد نشانه های خود را ایجاد کنید. این قابلیت ایجاد نشانه های شخصی شما با استفاده از قراردادهای هوشمند امکان پذیر است. کدهای رایانه ای قابل برنامه ریزی که خودشان در حال اجرا هستند و برای کار کردن به شخص ثالث احتیاج ندارند.

توکن ها از طریق ارائه سکه اولیه (ICO) ، که وسیله ای برای جمع آوری جمعیت است ، با جمع آوری مقادیر اندک پول از تعداد زیادی از مردم ، از طریق انتشار یک رمزنگاری جدید ، ایجاد و توزیع می شود ، که این وسیله برای تأمین مالی یک پروژه با جمع آوری مقادیر اندک پول از تعداد زیادی از مردم است. یا نشانه ای برای تأمین بودجه توسعه پروژه.

یک پیشنهاد سکه اولیه همانند یک پیشنهاد عمومی اولیه است که در صورت وجود سهام ، با برخی تمایزات است.

تفاوت بین سکه ها و نشانه ها

تفاوتهای اساسی و در عین حال اساسی بین سکه ها و نشانه ها وجود دارد.

1. ساختار: سکه ها دارایی های مالی دیجیتال هستند. آنها ارزهای واقعی هستند و قادر به رد و بدل و برای اهداف تجاری هستند. توکن ها همچنین دارایی های مالی دیجیتالی هستند اما به جای اینکه دارایی های مالی واقعی مانند سکه هایی باشند که به عنوان نمایندگی دارایی های مالی واقعی عمل می کنند.
2. زیرساخت ها: هر سکه دارای blockchain مستقل خاص خود است و آن را از هر سکه دیگری متمایز می کند. در حالی که برای نشانه ها نیز همین حرف را نمی توان گفت ، نشانه ها بر روی آن ساخته شده و وارد همان blockchain می شوند.
3. آفرینش: بیشتر سکه ها از چارچوب اصلی یک بیت کوین به همراه برخی از برنامه نویسی های اضافی و تغییر در چارچوب استفاده می کنند تا ویژگی های جدید و منحصر به فرد را معرفی کنند تا آن را از بیت کوین یا هر سکه دیگری که چارچوب آن استفاده شده است ، متمایز کند. تمام برنامه نویسی و برنامه نویسی از ابتدا انجام می شود. هدف از چنین خلقت ، بهبود بر فناوری موجود است و آن را کارآمدتر می کند. در حالی که برای ایجاد یک نشانه هیچ تغییری در برنامه نویسی یا کدگذاری اضافی لازم نیست ، تمام نشانه ها برای ورود به یک blockchain از همان کدها استفاده می کنند.
4. سهولت و دشواری خلقت: از آنجا که ، برای ایجاد سکه های cryptocurrency نیاز به برنامه نویسی و برنامه نویسی از ابتدا وجود دارد. از این رو ، سطح دشواری ایجاد در مقایسه با نشانه ها بیشتر است ، که از همان مجموعه کدها و برنامه نویسی برای ایجاد آنها استفاده می کنند.
5. بستر عملکرد: سکه ها آنقدر برنامه ریزی شده اند که در ماهیت آنها به طور مستقل وجود دارد. سکه ها را می توان برای تجارت و همچنین اندازه گیری مبادله و واحد اندازه گیری برای دارایی های مالی دیجیتال استفاده کرد. نشانه های دیگر نمی توانند به طور مستقل وجود داشته باشند و دارایی های مالی مستقیم و نه نمایندگی صرف از دارایی ها نیستند. آنها بر اساس سیستم عامل های دیگر ساخته شده اند.

نتیجه

این تفاوت با راه اندازی پروژه های مختلف شامل ارزهای رمزنگاری شده پیچیده تر و پیچیده تر می شود ، با این حال ، چندین کشور مانند ما و ژاپن در حال تشکیل مقررات مربوط به انواع مختلف ارزهای رمزپایه هستند که درک تفاوت های ظریف این صنعت جوانه زنی را برای ما نسبتاً آسان می کند.< SPAN> پلت فرم برای بهره برداری: سکه ها آنقدر برنامه ریزی شده اند که در ماهیت آنها به طور مستقل وجود دارد. سکه ها را می توان برای تجارت و همچنین اندازه گیری مبادله و واحد اندازه گیری برای دارایی های مالی دیجیتال استفاده کرد. نشانه های دیگر نمی توانند به طور مستقل وجود داشته باشند و دارایی های مالی مستقیم و نه نمایندگی صرف از دارایی ها نیستند. آنها بر اساس سیستم عامل های دیگر ساخته شده اند.